Եթե կարծում եք, որ լոկ պարգևը փորձառելը մարդուն հոգևոր է դարձնում, ապա մենք պետք է հիշենք Բաղաաի ավանակին: Սա մեզ կրկին կիջեցնի երկիր: Աստված ստիպեց, որ ավանակը խոսի մարգարեի հետ, որովհետև վերջինս չէր լսում Աստծուն: Այս դասը կարող ենք ամփոփել հետևյալ կերպ. եթե նախքան մարգարեանալը ավանակ էիր, ապա գիտես, թե ինչ կլինես մարգարեանալուց հետո... Միայն հոգևոր պարգևները չեն փոխում մարդու բնույթն ու բնավորությունը: Աստված կարող է ավանակին էլ օգտագործել որպես վերջին հնարավորություն: Նշեմ, որ սա չի նվազեցնում պարգևի արժեքը, սակայն պետք է հասկանանք, որ դրանք պարգևներ են:
No comments:
Post a Comment